मल्लप्पा रेवणसिद्धप्पा धनशेट्टी

भारतीय कार्यकर्ता

मल्लप्पा रेवणसिद्धप्पा धनशेट्टी (१८९८ - २९ जुलै, १९३१) हे राष्ट्रीय सभेचे कार्यकर्ते होते तसेच महात्मा गांधींच्या अहिंसा तत्वाचे अनुयायी होते. यांचा बांधा उंचा पुरा होता आणि शरीर पैलवान पिळदार होते. सोलापूरमध्ये झालेल्या स्वातंत्र्यलढ्यात त्यांना इतर तीन जणांसोबत इंग्रजांनी फासावर चढविले.

कारकीर्दसंपादन करा

धनशेट्टी यांचा जन्म १८९८ मध्ये झाला. सोलापुरातील पंदारकर पिढीचे ते मुख्य मुनीम होते. कॉंग्रेसने चालवलेल्या राष्ट्रीय चळवळीत सोलापूरच्या सामान्य जनतेला आणण्याचे श्रेय त्यांनाच आहे.[ संदर्भ हवा ] धनशेट्टीनी सत्याग्रह व दारूबंदीच्या चळवळी केल्या. जनतेवर त्यांचा चांगला वचक होता त्यामुळे अनेक मोर्चे,मिरवणूक सभा शांततेने पार पडल्या जात.

८ मे १९३० रोजी जमनालाल बजाज आणि नरीमन यांच्या अटकेची बातमी आली. 'युवक संघाने' महामिरवणूक काढली. मिरवणुकीत धनशेट्टी यांचा देखील सहभाग होता. मिरवणुकीची व्यवस्था केल्यानंतर तुळजापूर वेशीकडे गडबडीमधून त्यांनी अत्यंत बिकट परिस्थितीत कलेक्टर नाईट आणि डीएसपी प्लेफेअर यांना वाचविले. ७-८ हजारांचा जमाव फक्त एक लाठी हाती घेऊन पांगवला. कलेक्टर नाईट आणि डीएसपी प्लेफेअर यांना हा प्रसंग मानहानीकारक वाटला. त्यांनी मार्शल कायदा लादून तेथे अत्याचार केले. ८ मे १९३० रोजीच्या गोळीबारामुळे बेभान झालेल्या जमावाने केलेल्या कृत्याबद्दल सर्वस्वी धनशेट्टी, जगन्नाथ नारायण शिंदे, सारडा आणि कुर्बान हुसेन याना जबाबदार धरून त्यांचे अमानुष हाल केले. पण त्यांनी त्याबद्दल तक्रार केली नाही. त्यांचे मनोधैर्य देखील खचले नाहीत. १२ जानेवारी १९३१ रोजी धनशेट्टी,शिंदे,सारडा आणि कुर्बान हुसेन यांना फाशी देण्यात आली.[१]

संदर्भसंपादन करा

  1. ^ पुंडे, नीलकंठ. मार्शल लॉ आणि सोलापूरचे चार हुतात्मे. सोलापूर.